طنز




ابجی کوچولوی من
بهار 8 سالگیت
مبارکت باشه

وقتي تبربه جنگل آمد
درختان فرياد زدند و گفتند
نگاه كنيد
دسته اش از جنس ماست
. . .

پدرش بهش گفت : اين 1000 تا چسب زخم رو بفروش تا برات كفش بخرم . . .
بچه نشست با خودش فكر كرد :
يعني بايد آرزو كنم 1000 نفر يه جاشون زخم بشه تا من كفش بخرم ؟
ولش كن ، همين خوبه . . .

احساسم را نمیفروشم حتی به بالاترین بها
اما . . .
آنگونه که بخواهم خرج میکنم برای آنهایی که لایق هستند

کودکی که میداند دستان پینه بسته پدرش . . .
تن فروشی خواهرش . . .
و گریه مادرش از بی پولیست . . .
چطور در مدرسه بنویسد
علم از ثروت بهتر است . . .

خداوندا
دوستانی دارم که روزگار فزصت دیدارشان را
کمتر نصیبم می گرداند اما تو خود میدانی که
یادشان در دلم جاوید است
دوستانی که رسمشان معرفت،کردارشان جلای روح
و یادشان صفای دل است ، پس آنگاه که دست
نیاز سوی تو برآورند
پرکن دستانشان را از آنچه که در مرام خدایی توست

کتاب سرنوشت برای هرکسی چیزی نوشت
نوبت به ما که رسید قلم افتاد . . .
دیگر هیچ ننوشت !
خط تیره گذاشت و گفت :
تو باش اسیر سرنوشت . . .

انگشتانم که لای ورق های دیوان حافظ میرود
دست دلم میلرزد !
اما به خواجه میسپارم تا امید را از دلم نگیرد
دلم میخواهد همیشه بگوید
یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور !
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید