نکند من . . .

هرچه می روم ...
نمی رسم !!!
گاهی با خود فکر می کنم
نکند من باشم ، کلاغ اخر قصه ها ...

هرچه می روم ...
نمی رسم !!!
گاهی با خود فکر می کنم
نکند من باشم ، کلاغ اخر قصه ها ...

دستهایم به آرزوهایم نرسید آنها بسیار دورند !
اما درخت سبز صبرم می گوید :
امیدی هست . . .
دعایی هست . . .
خدایی هست . . .

رفیق
باور کن راست میگویم !!!
.
.
.
در این دنیای پر از دروغ
تنها بودن خیلی بهتر از
بودن با کسی است که
بخواهی دائم
خودت را به او یاداوری کنی
تا فراموشت نکند


گاهی گمان نمی کنی ولی خوب میشود
گاهی نمیشود ، که نمیشود ، که نمیشود
گاهی بساط عیش خودش جور میشود
گاهی دگر تهیه به دستور میشود
گه جور میشود خود آن بی مقدمه
گه با دوصد مقدمه ناجور میشود
گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است
گاهی نگفته قرعه ، بنام تو میشود
گاهی گدای گدایی و بخت با تو یار نیست
گاهی تمام شهر گدای تو میشود
گاهی برای خنده دلم تنگ میشود
گاهی دلم تراشه ای از سنگ میشود
گاهی تمام این آبی آسمان ما
یکباره تیره گشته و بی رنگ میشود
گاهی نفس به تیزی شمشیر میشود
از هرچه زندگیست دلت سیر میشود
گویی به خواب بود جوانی مان گذشت
گاهی چه زود فرصتمان دیر میشود
کاری ندارم کجایی و چه میکنی
بی عشق سر نکن که دلت پیر میشود

درد دل شنیدیم و چاره ی دل کردیم
درد دل گفتیم و چوب دل خوردیم
زین پس راز دل با خدا گویم
که چاره ام کند
نی با اهل زمین که رسوایم کند

امیرکبیر گفت :
دوران افول و عقب ماندگی ملت ها زمانی شروع شد
که جای اندیشیدن را تقلید
جای تلاش و کوشش را دعا
جای فکر کردن به آرزوهای بزرگ را قناعت
و جای اراده برای رفتن و رسیدن را قسمت
و جای تصمیم عقلانی را استخاره گرفت
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید