بی تو

بی تو ، شب
شب است
اما بخیر نیست

بی تو ، شب
شب است
اما بخیر نیست

باز باران با ترانه میخورد بر بام خانه
خانه ام کو ؟ خانه ات کو ؟
آن دل دیوانه ت کو ؟ روزهای کودکی کو؟
فصل خو و سادگی کو؟
یادت آید روز باران گردش یک روز دیرین
پس چه شد دیگر کجا رفت
خاطرات خوب و رنگبن در پس آن کوی بن بست
در دل من آرزو هست کودک خوشحال دیروز
غرق در غم های امروز یاد باران رفته از یاد
آرزوهای رفته بر باد . . .

این روزها همه آدم ها درد دارند
درد پول
درد عشق
درد تنهایی
این روز ها
چقدر یادمان می رود زندگی کنیم

هست را اگر قدر ندانی میشود بود
و چه تلخ است
که هست کسی بشود بود
. . .

تنهایی آدم ها بزرگه
خیلی بزرگ
شایدم به وسعت یک دریاست
اما برای پر کردنش
یک لیوان محبت کافیست
. . .

یک نفر با من است
که وقتی
خنده هایش را می بینم
انگیزه
در رگ های زندگی ام جاری می شود . . .

نوشته های روی شن
مهمان اولین موج دریا هستند
اما حکاکی های روی سنگ
مهمان همیشگی تاریخند
و دوستان خوب
حک شدگان روی قلبند
و ماندگارانی ابدی
تقدیم به اونایی که جاشون قلب آدماست

قدیما به کسی که به پات میموند
میگفتن : وفادار
الان میگن : آویزون

با زندگی قهر نکن
چون دنیا منت هیچ کسیو نمیکشه

اینجا زمین است
قیمت یک عشق
تا عشق دیگر یک
قهر ساده است
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید